Edward Steichen
یک پرتره در داخل دوربین ساخته نمی شود، بلکه در هر دو طرف آن ساخته می شود
یک پرتره در داخل دوربین ساخته نمی شود، بلکه در هر دو طرف آن ساخته می شود
ای کاش می توانستم از تمام عظمت طبیعت، احساس زمین، و انرژی زنده یک مکان عکس بگیرم
عکس گرفتن هر صدم ثانیه از زندگی را لذت بخش می کند
دوربین بهانه ای است برای این که جایی باشید که در غیر این صورت به آن تعلق نداشتید.
دوربین به من هم یک نقطه اتصال می دهد و هم یک نقطه جدایی
اسالم - خلخال
عنوان : ييلاق كُرمان، دشت شقايق
تاريخ : خرداد نود و پنج
لينك كانال تلگرام وبلاگ سفر به ديگر سو
جاده اسالم به خلخال، جاده ي بي نظيري است و در اطرافش جاذبه هاي ديدني بسيار دارد، به هر ييلاقي مي رسي، دلت مي خواهد حداقل يك شب آنجا اتراق كني. سر بچرخاني، چشمانت به منظره اي خيره مي ماند. در جاده مي رانيم، كوه ها از پس هم پيدا مي شوند كه با طراوت مه اي نمناك گره مي خورند. اينجا جاده ي زيباي اسالم به خلخال است...

قبل از ظهر، خودمان را به ييلاق بعدي مي رسانيم. ييلاق كُرمان و ديدن دشتي پر از شقايق. شنيده بودم شقایقهای وحشی در اوایل تیرماه گردهافشانی میکنند و باید گل شقایق آنقدر رشد کند تا تخمهای رویشی آن تبدیل به بذرهایی برای رویش سال آینده شقایقها شود. از كوه سرازير كه مي شويم به دشتي با گل هاي شقايق سرخ مي رسيم كه ار لابلايشان گلهايي ياسي رنگ رويده اند. رودي باريك هم در آن ميان در جريان است و بايد براي رفتن به كوه مقابل كه در سينه كش آن پر از شقايق است، از اين رود بگذري و يا از رود بپري، انتخاب با شماست!؟
ما كه در اواخر خرداد، مهمان اين جاده بوديم، در ييلاقاتش يخ زديم. در هر فصلي سفر مي كنيد حتما با خود لباس گرم داشته باشيد. آب سرد و سرماي دلچسب هم مزه اي ديگر دارد. آن زمان كه خودت را جمع مي كني از سرما...دلت مي خواهد يكي پتويي روي شانه هايت بياندازند و يك فنجان چاي داغ بنوشي.
از داغ شقايق كه شنيده ايد...من از داغ دردي ديگر برايتان بگويم كه روزي خواهد رسيد كه اين دشت ديگر شقايق نخواهد داشت. امان از دست اين انسان كه بايد با طبيعت انس بگيرد؛ اما طبيعت را نابود مي كند.برف پاك ماشينش را پر از شقايق مي كند و يا كل ماشين را با گل هاي سرخ تزئين مي نمايد.
اين كلبه زرد در اين زمينه، بسيار زيباست.لشكر مه از دور مي رسند و همه دشت را محاصره مي كنند
از من روي نگردان اي گل
دشتهایی چه فراخ!
کوههایی چه بلند
در گلستانه چه بوی علفی میآمد!
من در این آبادی، پی چیزی میگشتم:
پی خوابی شاید،
پی نوری، ریگی، لبخندی
من فكر كنم رم گوشي هاي خيلي ها در اين دشت پُــــر شد.انقدر كه عكس مي گرفتند.بازار عكس هاي سلفي هم داغ بود. با شقايق، با هر ش ق ا ي ق يك عكس، يهويي
زمزمه مي كردم با خودم، از اين نشان عشق و شيدايي، اين گل با اين رنگ و زيبايي، از اين گل هميشه عاشق. در ابيات فارسي هر جا قافيه به عاشق مي رسد، انتظار داريم در آن سو، قافيه، شقايق باشد. قافيه سفرهايتان هم پر باشد از اين گُل

كمي آن سوتر برويد، زمين، زيبايي هاي بسيار دارد...
سفر به ديگر سو در ادامه به جاده اي ديگر سفر مي كند، جاده خلخال به پونل هم فوق العاده و حيرت انگيز است. با ما همسفر باشيد در جاده هاي زيباي ايران...