شيرازگردي - باغ موزه هفت تنان

شيرازگردی - موزه سنگ هفت تنان

عنوان : دو زوج با يك ماشين و بيش از دوهزار كيلومتر سفر در سه روز
تاريخ : تیر نود و پنج

لينك كانال تلگرام وبلاگ سفر به ديگر سو

قسمت آخر

به موزه هفت تنان مي رويم جايي كه روايت هاي بسياري از آن دارند، باغي زيبا با عمارتي در انتهاي باغ و كلي سنگ.به دنياي سنگي هاي شيراز خوش آمديد.

از دري چوبي وارد حياط موزه مي شويم. اينجا موزه اش در فضاي باز برگزار مي شود و خبري از ساختمان و ويترين و نگهبان و سنسور نيست.

سنگ قبرهاي به شكل شيرهاي سنگي

باغ موزه «تکیه هفت‌تنان» یکی از قدیمی‌ترین اماکن تاریخی شیراز است. این موزه  به سده‌های پیش از عهد زندیه بر می‌گردد و عمارت آن از بناهای دوره کریمخان زند است. این باغ در بن کوه چهل مقام و در شمال آرامگاه حافظ قرار گرفته‌ است. بیشتر جهانگردانی که در چند سده اخیر به شیراز سفر کرده‌اند، باغ تکیه هفت تنان و عمارت زیبای آن را وصف کرده‌اند. مردم شیراز نیز به این مکان دلبستگی خاص دارند. حتی گاه دیده شده که مردم  در طلب باران و استجابت دعا روی بدین مکان می‌آورده‌اند.

علت نامگذاری این بنا به هفت تنان، وجود هفت قبر از هفت عارف در این باغ است که کریمخان زند روی هر کدام، سنگ بزرگ بدون کتیبه‌ای نصب کرده‌است.

سنگ‌های موجود در این موزه متعلق به سده‌های سوم تا یازدهم هجری قمری است که با انواع خطوط کوفی، ثلث، نستعلیق دیوانی، توقیع، تعلیق- نسخ و… به طرز زیبایی تزیین شده‌ است.

سنگ قبر شيرسنگي

تابوت هاي سنگي

پايه هاي ستون

تابوت سنگي

از دیدنی‌های باغ عمارتي است و از ديدني هاي این عمارت، تالاری است که سقف آن بر دو ستون بزرگ یکپارچه استوار شده و در طاقچه‌های بالایی آن، پنج مجلس روی گچ نقاشی شده و از شاهکارهای نقاشی دوران زندیه محسوب می‌شود. این مجموعه در سال‌های ۱۳۳۶ و ۱۳۳۷ شمسی توسط نقاش و هنرمند محمد باقرجهان میری تعمیر و تجدید شد. این پنج مجلس به ترتیب عبارتند از: درویشی با تبرزین و کشکول، نقش موسی در حال شبانی، منظرهٔ شیخ صنعان و دختر ترسا، نقش ابراهیم، و نقش درویش جوان.

در طاقچه‌های بالایی این ایوان، ۵ نقاشی زیبا به وسیله رنگ روغن بر روی گچ انجام شده است که کار «آقا صادق» نقاش چیره‌دست روزگار زندیه است و می‌توان آن‌ها را از شاهکارهای نقاشی دوره زندیه دانست.

محراب

تصویرهای این ۵ نقاشی از چپ به راست این چنین است:

نقاشی اول: درویشی را با کشکول و تبرزین و ریشی سفید نشان می‌دهد؛

نقاشی دوم: حضرت موسی(ع) را در حال شبانی نشان می‌دهد که گوسفندانی جلوی او مشغول به چریدن هستند!

نقاشی سوم(وسط ایوان): منظره عاشق شدن شیخ صنعان به دختر نصرانی را نشان می‌دهد؛ در حالی که شیخ در جمع مریدان است و دختر ترسا در بالای سر او است و نگاه شیخ به سوی او خیره شده است.
نقاشی چهارم: صحنه قربانی کردن حضرت اسماعیل(ع) را به‌وسیله حضرت ابراهیم(ع) نشان می‌دهد.

نقاشی پنجم: درویشی را نشان می‌دهد (برخی آن را سعدی یا حافظ می‌دانند و بعضی هم آن را شاه عباس کبیر می‌خوانند.

در حیاط باغ و در محوطه پایین‌تر از سکوی جلوی ساختمان و در میان درختان، هفت سنگ قبر یک اندازه و یک شکل، بدون هیچ‌گونه نوشته‌ای قرار دارد. شش سنگ قبر در یک ردیف و به موازات هم و هفتمین آن‌ها در ردیفی دیگر به صورت تنها در سمت پایین قبر ششم قرار دارد.

اندازه این سنگ‌ها ۳۶۰ در ۷۸ سانتی‌متر است و همگی در زمان زندیه به کار گذاشته شده‌اند. این بنا تا سال‌ها پیش، خانقاه درویش‌ها و مرتاضان بود و اکنون چند سالی است که به موزه سنگ تبدیل شده و نمونه‌هایی از سنگ‌های تاریخی و کتیبه‌های کهن در آن نگه‌داری می‌شود

 از موزه كه بيرون آمديم كوهي در كنار موزه با پلكاني نظرمان را جلب كرد و يكي از ساكنان همان محله گفت اينجا محل زندگي درويشي است در بالاي كوه و كسي را به خلوتش راه نمي دهد.

اين مطلب پايان سفري سه روزه بود در ايران به همراه دوستاني عزيز و در حقيقت همسفر.سپاس از اينكه صبوري كرديد و با ما همراه بوديد