تهران گردي - سرخه ده

تهران گردي - سرخه ده دماوند

عنوان : يك روز در باغي زيبا
تاريخ : تیر نود و پنج

لينك كانال تلگرام وبلاگ سفر به ديگر سو 

سر سفره ي شام بوديم كه تلفن زنگ زد و آنطرف صداي محمد بود كه مي گفت ما داريم ميريم دماوند شما هم ميايد؟ ما هم در چشم به هم زدني آماده شديم. به دماوند، روستاي سرخه ده مي رويم. شب پنجشنبه اي بود كه به سمت دماوند، در سفر دوم با محمد و مريم، راهي جاده شديم. اينبار به باغي خانوادگي و تجارب جديد. آخرهاي شب بود كه به روستا رسيديم.

از لابلاي درختان به سمت اتاقي كه در وسط باغ بود رفتيم، هوا سرد بود.سرد... بعد از استقرار خانم ها در اتاق، به پيشنهاد محمد، تصميم گرفتيم بريم روي پشت بام بخوابيم. پيشنهاد خوبي بود. من را مي برد به دوران كودكي ام كه در كرج، در تابستان مردم روي پشت بام ها مي خوابيدند و ستاره مي چيدند و صبح، لحاف و تشك به دوش مي رفتند پايين. هميشه ترس از قلت زدن و از پشت بام افتادن بود و هيچ وقت هم نيافتاديم.

از نردبان چوبي بالا رفتيم و كيسه خواب ها را محياي خواب كرديم. اما خوابمان نمي برد از سرما. جدا سرد بود. هواي كوهستان و باد آزاد.

ما هم در پيله ي كيسه خواب، خودمان را جمع كرديم و خوابيديم مثلا. ولي هر دوي ما ستاره بازي مي كرديم و از تكان خوردن درختان لذت مي برديم. محمد مي گفت: خيلي از اين ستاره ها ميليون ها سال قبل مرده اند و ما الان آنها را مي بينيم و نور آنها ميليونها سال بعد به ما مي رسد و نكته ي تحمل برانگيزي بود و در اصل ما روح ستاره ها را مي ديديم شايد.

صبح صداي واق واق كردن و زوزه كشيدن سگ ها كه احتمالا دنبال گرازي و شايد روباهي كرده بودند و صاحباني كه دائمان آنها را كيش مي دادند سمت چيزي بروند.

آفتاب، چقدر خوب است وقتي تنت از سرما مي لرزد. سرم را كم كم از لاي كيسه خواب بيرون آوردم و قبل از بيدار شدن بقيه به تماشاي مناظر اطراف نشستم و كلي لذت وافر بردم. بعد از بيدار شدن، اولين منظره اي كه از طبيعت مي بينم دل انگيزترين و به يادماندني ترين نگاه است. اين عكس حاصل اولين نگاه بود.

بازي آفتاب و سايه و من

لواشك هاي روي پشت بام هم نويد درختان آلو را مي داد:) خيلي با سليقه و تميز درست شده بودند.دو سال است كه من و همسرم هم در منزل لواشك درست مي كنيم و خيلي هم خوشمزه است و خيلي هم زحمت داره اما تجربه درست كردن لواشك خانگي براي پذيرايي از مهمونامون به عنوان يك محصول خانگي فوق العاده بود و كلي هم دلپذيره وقتي نظرهاشون را اعلام مي كنند.

سر صبح، گشتي در باغ و عطر سبزي و درخت

درختان ميوه فراوان، نشان از خاك حاصلخيز و باغباني سخت كوش داشت كه اين باغ حاصل تلاش هاي آنهاست و دست مهربان طبيعت.

اين سگ مهربان هم دنبال روزيش بود و محمد هم اجابت كرد

در سايه سر درختان؛ جايي براي نشستن

هميشه از ميوه هاي به هم چسبيده روي يك شاخه خوشم مياد، به نظرم دوست ندارند از هم جدا باشند...

محصول سيب، آلو، گردو، انگور، آلبالو، گلابي

از مهرباني و صميميت و گرمي خانواده مريم خانم هر چه بگم كم گفتم. در اين دو روز هم خيلي به ما لطف داشتند و هم كلي از محصول باغ به ما سوغات دادند.

براي بعد از ظهر مسيري را در روستا پياده روي كرديم و خيلي هم خوش گذشت

عكس هايي كه مشاهده كرديد حاصل كنجكاوي لنز دوربين ماست كه به هر طرف نگاه مي انداخت، شباهت هاي بسياري مي ديد. به خاطر همين اين عكس ها شبيه هم هستند.

تخريب، چيزي كه اين روزها خيلي شاهدش هستيم. كوه را هم مي تراشند تا جاده بسازند، شايد هم ويلا، در هر حال دست بردن در طبيعت منطقه به ضرر خود انسانها تمام خواهد شد و نتيجه آن در طولاني مدت گريبان همه را خواهد گرفت.

شب دوم را در منزل دوستمان استراحت كرديم و صبح زود به سمت كرج و محل كار برگشتيم، با كلي خاطرات كه در ذهنمان نقش بست.

زندگي مورچه ها ... هميشه مراقب زير پايتان باشيد ... اگر مورچه ها تعدادشان زياد است اما هر كدامشان حيات دارند ...

*** سپاس از نگاه مهرورز شما ***

در سفر بعدي به جنگل ابر شاهرود مي رويم و كلي ماجراجويي و هيجان... با ما همراه باشيد